پناه به آستانهء كعبه مرتبه برده اوزبكان حرمت آن آستانه نداشتند و آنقدر مردم [ را ] در آن صحن كشتند كه جوى خون مانند آب به درون روضهء مطهره رسيد . و ظلم و عدوان اين سلطان زاده به حدى بود كه روز نهم محرم لشكر به بلدة المؤمنين سبزوار برده روز دهم كه روز عاشوراست به حيله بر آن بلده دست يافت و كارى به شيعيان و مواليان آن بلده كرد كه مگر يزيد و عبيد اللّه زياد عليهم اللعن « 1 » در كربلا كرده باشند و اهل خراسان قريب به ده سال به جفا و ستم اوزبكان گرفتار بودند و انواع ايذا و اهانت و خوارى و ملامت از آن جماعت مىكشيدند و چاره نداشتند ، تا آخر از غايت بىتابى به فرياد و فغان آمدند و كار بجان و كارد به استخوان رسيد و از آن شناعت و قباحت نادم و پشيمان گرديده دست شفاعت در دامن توبه و انابت زدند « إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ » « 2 » گويان به درگاه إله بازگشتند و خداوند كريم ، از « هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ » بر حال ايشان ترحم فرموده شر آن دو ظالم را از سر ايشان و ساير خلق خدا باز كرد و بار ديگر در ظل لواى معدلت و سايهء هماى مرحمت پادشاه سليمان جاه سكندر سپاه [ 318 ] حامى شريعت و دين پرورى ، ما حى ظلم و بدعت گسترى مظهر السلطان العادل ظل اللّه فى الارض و لبقائه دعاء على كافة العالمين فرض ، السلطان بن سلطان ابو الغالب شاه عباس الصفوى الموسوى الحسينى بهادر خان مد اللّه تعالى ظلال خلافته و عدالته الى يوم القيام ، آسوده و مطمئن خاطر گشتند و زبان تضرع و نياز به شكر و سپاس كريم كارساز گشوده طريق غفلت و نادانى در نوشتند و الحمد للّه وحده و نصر عبده و اعز جنده « 3 » .

--> ( 1 ) - م : و غيرهم عليهم اللعنه . ( 2 ) - سورهء 46 آيهء 15 د : ( و انى و تبت اليك ) . به قياس قران مجيد تصحيح گرديد ( 3 ) - م : نصره عبده و اعزه جنده .